06 november 2008
Dit keer geen foto's
Vooraf
Tijdens Concert at Sea werd bekend dat er kort na het uitkomen van de nieuwe CD een tour in 'kleine' zaaltjes zou plaatsvinden en dat zijn toch altijd weer de leuke optredens. Dat vinden ze zelf ook maar aangezien hun productie tegenwoordig zo duur zijn moeten ze wel in grotere zalen optreden. Maar deze tour dus even niet.
Ze komen ook nog eens in al mijn lievelingszaaltjes, waardoor de keuze een beetje moeilijk wordt. Maar Tivoli is lekker dichtbij en uiteraard straks ter afsluiting naar Paradiso, dé rocktempel.
Aangezien ik weet dat ik er ook altijd wel een paar mensen blij mee kan maken om ze uit te nodigen, vraag ik voor deze uitvoering de vrienden uit mijn dorp, dus dat wordt weer gezellig.
Een (halve) dag vrijnemen is er dit keer niet bij, dus ik moet om 17:00 uur echt direct in de auto stappen, om vanuit Amsterdam naar mijn huis te rijden en daar de medeconcertgenoten op te halen. Dat gaat met alle files allemaal net. De rit naar en in Utrecht duurt uiteindelijk het langst. We stappen bij exact om 19:30 uur Tivoli binnen en nestelen ons op rij 10 in het midden. Mooier kan niet.
Concert
Ze starten bijna exact om 20:30 uur (bijna een bijzonderheid op zich
:-) ) met 'Wij Geloven Nergens in' een nummer van de nieuwe CD, een heerlijke binnenkomer. Direct bij de eerste tonen van het 2de nummer 'Oog in Oog' krijg ik het gevoel dat het een heerlijke avond kan worden met een mooie setlist, want dit oude nummer heb ik al een hele tijd niet meer gehoord; dus genieten.
Maar helaas daarna volgt "Zullen we dansen", waarop ik dan toch weer "Nee" moet antwoorden. Maar ach de andere aanwezigen moeten ook wat, want die zullen de vorige 2 nummers niet eens kennen. Daarna volgt 'Donker Hart' en wat bijzonder is; ik denk bij mijzelf, "mmh, nou weet ik ook waarom de UMOJA-nummers nooit meer zo mooi zullen klinken als tijdens de Luxor optredens", daar komen ze echt nooit meer overheen.
Op de nieuwe CD zingt Sarah Bettens mee met het nummer 'Van veraf ...'. Op zich vind ik (maar meerderen met mij) de keuze voor haar als tweede stem op de CD niet de beste keuze. Maar goed live is ze er niet bij en dan klinkt het een stuk beter.
Het uiterst gevoelige ´Zo mooi´ klinkt live ook geweldig, wiens autobiografisch verhaal hier ook achter zit, er kan alleen maar medeleven vanuit gaan. Bij ´Harder ...´ kan iedereen weer even uit zijn dak, en bij ´2 koude handen´ is het weer even genieten van een lekkere ´gouden´ ouwe. Bij ´Mens´ heb ik iets minder het eerdere "mmh-UMJOA-gevoel" dan eerder die avond, wellicht omdat deze gewoon lekker rockt. En dan komt toch echt de topper van de avond 'De Mooiste Verliezer', dit nummer is in de loop der tijd uitgegroeid tot het mooiste live nummer aller tijden, de solo's van Bas, maar vooral de gitaarsolo van Paskal zijn geweldig. Hij vindt het zelf ook een heerlijk nummer, want aan het eind zegt hij: "we maken er nog een keer een 40 minuut versie van. En dan kunnen jullie zeggen het was een mooie avond ze speelden 3 nummers. :-)", van mij mag het. Het was echt super.
In het begin toen Aanzoek zonder ringen' net was uitgebracht, spoorde Paskal het publiek altijd aan om te gaan 'hupsen' op de maat, jammer dat hij dat dat nu niet meer doet, was altijd een grappig gezicht. Daarna de nieuwe singel 'Vallende Engel' en kunnen we uit ons dak met 'Hier'.
Bij 'Teveel' besef ik dat de live versie beter is dan op de CD. Ik vind de muziek van dit nummer sowieso goed, de tekst kan ik niet helemaal plaatsen, waardoor ik het hele nummer niet echt kan waarderen, maar live dus wel lekker, de muziek doet me een beetje denken aan de meeslependheid van 'Ik denk dat ik ga lopen' van de CD 'Omarm', alleen die tekst vond ik beter.
Voor alle op de CD 'Oktober' heeft Paskal volgens mij een nieuwe gitaar, die wel wat weg heeft van baritongitaar die hij gebruikte bij 'Ik denk dat ik ga lopen'. Ik vind hem super klinken, er komt een heerlijke sound uit.
Dat 'Holiday in Spain' van mij niet meer hoeft weet iedereen, de eerste toegift begint met 'Oktober', bij 'Blauwe Ruis' is het uiteraard springen en bij 'Omarm' doet hij heel verrassend zelf de kopstem in het eerste couplet, zijn de hoestbui en de zuurbranden, kort daarvoor klaarblijke toch ergens goed voor :-)
Bij de 2de toegift komt hij zoals wel vaker met alleen op met een gitaar, mensen die vaker zijn geweest weten dan dat hij dan 'Een manier om thuis te komen' speelt. Als hij de ruimte heeft gaat hij op de rand van het podium zitten, dat heeft hij nu niet maar gaat wel naast de microfoon staan en de gitaar is ook niet versterkt. De akoestiek van Tivoli zou zich prima voor een dergelijke actie lenen, als geen publiek is, maar helaas, met name de 'kinderen' achter aan de bar begrijpen niet dat er iemand op het podium staat, die serieus met zijn vak bezig is. Jammer.
Daarna 'Helder'; met de nieuwe gitaar en de perfect afgestelde galm, is het een heerlijke uitvoering. En ter afsluiting het nummer waar met name de 'kinderen' achterin de zaal op zaten te wachten 'Alles is Liefde'.
Naschrift
Al met al was het een heerlijke ouderwetse avond rocken, afgewisseld met mooie nieuwe gevoelig nummers.
Door de drukte bij de kapstok, duurt het even voor we weg kunnen, maar uiteindelijk zijn we voor middernacht thuis, het was rustig onderweg. Nog even nagenieten met een drankje thuis. De volgende dag zie ik nog de setlist van die dag in Tivoli en ook dat moet een hele mooie avond zijn geweest, dus ik kijk met genoegen uit naar 15 december.
Setlist
Wij geloven nergens in
Oog in oog
Dansen aan zee
Donker hart
Van veraf was het zo mooi
Hart tegen hart
Zo mooi
Harder dan ik hebben kan
Twee koude handen
Mens
Mooiste verliezers
Aanzoek zonder ringen
Vallende engel
Hier
Teveel
Holiday in Spain
Oktober
Blauwe ruis
Omarm
Manier om thuis te komen (onversterkt maar helaas mét publiek)
Helder
Alles is liefde
