Concert at Sea 2008

Vrijdag 27 juni 2008 en zaterdag 28 juni 2008

Welliswaar al enige tijd geleden maar het is dan ook een lang verhaal geworden met veel foto's

Vooraf
Toen in februari dit jaar een deel van de line-up van Concert at Sea bekend werd en daar als hoofdact de Counting Crows in voor kwam, twijfelde ik geen moment. Het werd een keer tijd, om de band, waarmee Bløf hun eerste nummer-1 hit ('Holiday in Spain') maakten, live mee te maken.

Direct werd ook bekend dat er bij de camping- en het bungalowpark arrangement enkele extra optredens zouden zijn op de vrijdagavond.
Na overleg met een aantal vrienden uit het hoge noorden, werd besloten om gezamenlijk een bungalowtje te huren en er een mooi weekend van te maken. De vrouwelijke helft van hen werd diezelfde dag ook nog eens 30, dus moest het wel een mooi verjaardagsfeestje worden.

Uiteindelijk werd de volledige line-up voor het gehele weekend:

Vrijdag 27 juni
Eva Auad (Zeeland Podium)
Alain Clark (Zeeland Podium)
Beef (Zeeland Podium)
Los Vapapenos (Zeeland Podium)
538 DJ (Zeeland Podium)

Zaterdag 28 juni
Bluem (Zeeland Podium)
Milow (Zeeland Podium)
IOS (Zeeland Podium)
Stevie Ann (Zeeland Podium)
The Scene (Hoofdpodium)
Wolff (Zeeland Podium)
Krezip (Hoofdpodium)
BLØF (Hoofdpodium)
Counting Crows (Hoofdpodium)
Wicked Jazz Sounds DJ's (Heineken Refreshing Sounds Deck)

Mijn aandacht ging vooral uit naar Alain Clark en alle optredens op het Hoofdpodium op de zaterdag. Niet dat de optredens op de zaterdag op het Zeelandpodium niet leuk zouden zijn, maar de afstand tussen de 2 podia is te groot om heen en weer te huppelen en dan ook nog eens mooi plaatsen te hebben bij deze podia.

Op vrijdag redelijk vroeg vertrokken, maar van Rotterdam tot Zierikzee konden we over de secundaire weg niet harder dan 70-80, waar je 100 zou hebben gemogen. Er gingen veel vakantiegangers richting de campings in Zeeland, dus erg druk.
Tegen 17:00 uur kwamen we aan op het park, na het inchecken snel naar dè 'inclusief'-maaltijd: spareribs. Tegen 18:00 uur zaten we in de pendelbus richting Brouwersdam. Op de dam hadden we afgesproken met andere vrienden die een dag eerder al met de caravan naar Zeeland waren vertrokken vanuit mijn dorp.

Concerten Vrijdag 27 juni 2008

Gezamenlijk trokken we richting een mooie plek voor het optreden van Alain Clark. We hadden hem al eens live meegemaakt in Hedon Zwolle en ik later ook nog eens in Eindhoven in de Effenaar (hele leuke zaal overigens). De man is echt een supertalent die een geweldige show kan neer zetten. Het is gewoon onmogelijk dat stil te blijven staan bij zijn muziek. Bij het nummer 'Father and Friend' betrad uiteraard zijn vader ook het podium.
Het is geweldig om te zien met hoeveel passie deze mensen op het podium staan. Deze dag werd bekend dat hij een internationaal contract heeft getekend, hij gaat het nog heel ver schoppen.

Na Alain Clark was het de beurt aan Beef. Een reggae band. Op zich swingt dat ook lekker, alleen op enig moment heb ik de 'Bob Marley' nummers wel gehoord.

Toen was het tijd voor Los Vapapeños. In het forum en ver daar buiten was er al uitgeplozen dat de naam van de band een samenstelling van Bas (B in Spaans een V), Paskal, Peter en Norman was, oftewel Bløf maar dan heel anders. Van speciale gelegenheden, zoals de vroegere Fanclubdagen, weten we dat 'de mannen' graag een keer gek doen en heel graag covers spelen.
Bas en Paskal komen dan ook als eerste op met grote Mexicaanse hoeden op en plaksnorren en dergelijke. De hilariteit is uiteraard ten top. Het 10.000 koppige publiek begint spontaan "hij heeft een hoedje op" te zingen en dat gaat ongeveer 5 minuten zo door. Ze beginnen met een Zuid-Amerikaans nummer in: 'Pedacito de Papel'.
Bij het tweede nummer komen Peter en Norman er bij. Daarnaast zijn er een percusionist en enkele blazers aangeschoven. Er worden diverse covers gespeeld:
-De Setlist-
1. Pedacito de Papel
2. Dance The Night Away
3. Clocks
4. I Still Haven't Found What I'm Looking For
5. Stir It Up 
6. I Shot The Sheriff
7. No Woman No Cry
8. Belle Helene
9. Is Dit Alles?
10. Bestel Maar
11. Fiesta
-toegift-
12. Hemingway
13. Aan De Kust

Bij de Bob Marley nummers kwam ook de zanger van Beef nogmaals op het podium, echter bij het derde nummer, vonden wij dat we meer dan voldoende 'Beef' hadden gehoord, gelukkig gingen we over naar 'Doe Maar' en 'Rowen Heze'. als toegift nog 2 eigen nummer, waarbij 'Aan de Kust' uiteraard de reggae versie was.
De 'gekheid', zoals Paskal het zelf noemde, was heel gezellig en leuk.

Uiteraard hebben we rond twaalf uur nog even 'Lang zal ze leven gezongen', helaas niet hard genoeg zodat de band en het 10.000 koppige publiek het overnam. Iets na twaleven terug naar de bussen en naar het park. Nog even naar de foto's gekeken en de volgende dag lekker uitslapen.
We hadden gezamenlijk besloten om tegen 16:00 uur weer de bus naar het concert te pakken.

Concerten Zaterdag 28 juni 2008
De planning liep die dag conform verwachting, dus lekker uitgeslapen, rustig aan gedaan en tegen 16:00 uur de bus richting het Evenemententerrein aan de Brouwersdam. Het begon al lekker warm te worden, wel hadden wij de pech dat de buschauffeur even pauze moest houden alvorens hij kon gaan rijden. Maar goed tegen 16:45 uur kwamen we aan op het terrein, bij een straalbauwe hemel. Dus toch maar even zonnebrand bij de EHBO-post gehaald. De anderen waren ook reeds vanuit de camping gearriveerd en van uit Zierikzee had ook een derde stel zich reeds gemeld. Zij stonden reeds voor het hoofdpodium. Door een misverstand, liepen we elkaar wel even mis, maar uiteindelijk kwamen we gezamenlijk op een prachtige plek met op dat moment nog veel ruimte voor het podium te staan.

Rond 17:30 uur begon de The Scene. de band onder leiding van Thé Lau en die al wat jaartjes meedraait. Daarnaast zijn Thé en Bløf grote vrienden. Thé Lau staat vaker met hen op het podium. 
Hun eigen optreden werd enigzins abrupt afgebroken, maar ik begreep al wel dat er een toegift zou komen en uiteraard met deelname van Paskal en dat nummer moest uiteraard 'Iedereen is van de Wereld' zijn. Deze gouden oude is altijd lekker. Het was een leuk optreden.

Daarna wordt het podium in gereedheid gebracht voor Krezip. Een band die ik nog nooit live had gehoord. De platen spreken mij wel aan en ook de optredens die ik wel eens op TV heb gezien, maakten mij wel nieuwsgiering. Ik heb daarnaast veel bewondering voor de manier waarop zij met muziek bezig zijn.
Echter helaas bij de eerste klanken, had ik al gegeten en gedronken, in figuurlijke zin dan wel te verstaan, ik besluit zelfs om tijdens hun optreden maar even een patatje te gaan halen, daarover zo meer.
De bastonen van hun muziek staan zo afgrijzelijk hard, dat de kleren aan je lichaam wapperen. Jacqelien Govaerts kan een prachtige show weggeven, ze zou wat mij aangat zo stand-in voor Madonna kunnen worden. De rest van de band staat er overigens wat lauwtjes bij. Maar ze moeten echt een nieuwe geluidsman gaan inhuren, die is waardeloos en verpest daarmee het volledige optreden. Op zich staat de muziek niet te hard, dat is het vreemde, maar zodra ik de bassen ga voelen i.p.v. horen, dan heeft iedere geluidsman bij mij afgedaan. Bij alle andere optredens staan de bastonen normaal, dus het is echt de alleen de geluidsman van Krezip en licht het niet aan de concertopstelling ofzo, dus dat kan nooit het excuus zijn. Heel jammer, ik had mij er veel van voorgesteld. Ook jammer dat ik een gastoptreden van Roel VanVelzen misten, want zoals gezegd; het was voor mij een mooie gelegenheid om even een versnapering te gaan halen. Nou laat dat 'even' maar weg. Ik moet mij dus een weg banen door een ongeveer 10.000 man. Om uit het vak te komen niet zo heel moelijk, ondanks dat dat ook een beetje duwen en dringen geeft. Alleen op de terugweg zijn er altijd van die mensen die niet begrijpen dat jij al wat langer op het terrein staat en zo nu en dan even voor een inname of anderszins er tussendoor moet. Ik begrijp dat zij denken dat je wilt voorkruipen, maar helaas voor hen, maar ach gelukkig komt het niet tot echt vervelende confrontaties.

Na Krezip werd het podium ingericht voor de mannen van Bløf. Zoals gebruikelijk kun je op een evenement als dit alleen hits verwachten.
Hoewel, het was bekend dat ook Sarah Bettens zou komen en zij is één van de gastzangeressen op de nieuwe CD's, misschien toch een nieuwe nummer. Nee ook haar optredens beperken zich toch hits uit haar eigen reportoir. Allemaal helemaal niets mee hoor, perfecte  show, niet spannend, maar wel vol overgave gebracht zoals het de
mannen betaamd. Samen met Stevie Ann (die, die middag een eigen optreden op het Zeelandpodium had) speelden ze: "Als Je Ooit Nog Eens Terug Kan", het nummer dat door Peter voor de Tibetaanse strijd was geschreven. In de toegift kwamen zanger Adam Duritz en gitarist David Immerglück van de Counting Crows, voor het nummer "Wennen aan September" het waarmee ze ook op Umoja staan. Dit bracht ons tevens in de stemming voor wat er nog komen moest, nl. het optreden van de Counting Crows en het gezamenlijke optreden van Counting Crows en Bløf. Bij de daarop volgende toegift nummers bleef Adam Duritz aan de zijkant van het podium luisteren en meegenieten. Dit was echte ware blijk van waardering richting zijn 'vrienden'; Bløf.

Na de ombouw van het podium is het tijd voor de Counting Crows, je kon merken dat veel mensen waren gekomen voor Bløf, want velen vertrokken, waardoor wij nog iets verder naar voren konden. Dit was ook wel zo handig, want ookal hadden wij er alle begrip voor, maar constant een kind op de nek voor onze neus was nou niet echt prettig. Die mensen hadden daar ook begrip voor en wisselden dit zo nu en dan om van de ene volwassene naar de ander.
Maar goed wij waren dus iets naar voren gegaan en hadden helemaal een goed zicht op het vervolg.

Ik had de Counting Crows nog nooit eerder live meegemaakt en vond het daarom dan ook geweldig. Wat gaat de zager Adam Duritz op in zijn songs. Het is geweldig, wat een enorme expressie heeft die man. Het hele optreden was een lust voor het gezicht en het gehoor. Dat laatste is het bewijs dat 'ROCK' het niet hoeft te hebben van keihard geschreeuw en belachelijk harde bastonen en dito andere muziek.
Dit was normaal verstaanbare muziek, gewoon in één woord: TOP. Smaakt wat mij aangaat naar meer.

Na iets meer dan een uur werden de mannen van Bløf er bij geroepen, snel werd wat apparatuur toegeveogd en werd de volgende setlist gespeeld, als toegift op het optreden van Counting Crows (klik op het nummer om via Youtube het nummer te beluisteren en te zien):
1. Sullivan Street
2. Meet On The Ledge
3. The Ballad Of El Goodo
4. Someday
5. Holiday In Spain

Het is geweldig om te zien hoe deze twee bands samenspelen en hoe het speelplezier er van af spat, maar ook hoe Adam tijdens het spel de 'touwtjes' in handen houdt. Hij dirigeert iedereen op het podium. Het resultaat mag er zijn. Zij zijn voor mij het levende bewijs dat muziek verbroederd, ze zijn na hun eerste samenspel 'Holiday in Spain' dan ook echte vrienden geworden.

Naschirft
Na afloop hebben we nog even de muntjes opgemaakt, door het nuttigen van enkele versnaperingen. Daarna op naar de bussen, het duurde even voor onze bus arriveerde, maar uiteindelijk was alles perfect geregeld met het vervoer van en naar het evenemententerrein. Een pluim voor de organisatie.
De volgende ochtend weer lekker uitgeslapen, even gezellig op visite bij vrienden in Zierikzee. In de middag nog even een wandelingtje en wat terrasjes. Lekker genieten van het zonnetje.
Tijdens het eten 's avonds op het park duurde het allemaal een beetje lang met de bediening, waardoor we dat etentje na 2,5 uur een beetje vervelend afsloten.
Maandag in alle rust weer terug naar huis, al met al een super geslaagd weekend, waarbij we het bedieningsincident al weer snel waren vergeten.

Misschien volgend jaar weer, als de line-up aantrekkelijk genoeg is.